Назым Садвакасова
«Мне посчастливилось увидеть Аральское море. В те времена на воде ещё были лодки и корабли, всё это я видела своими глазами. Сегодня моря, к сожалению, уже нет. Но я искренне верю, что однажды оно восстановится. Ведь будущее принадлежит молодёжи, и я надеюсь, что они смогут вернуть море», — пенсионерка Назым Садвакасова.
Назым Садвакасова родилась в 1946 году в Семее, где провела своё детство и юность. Со своим будущим мужем она познакомилась в Семее, он учился на ветеринара, она на педагога.


«В 23 года я вышла замуж за парня из Арала, я стала частью его семьи, переехав в Арал. С тех пор прошло уже полвека. Когда я пришла в эту семью, у меня были свекор, свекровь, муж и три золовки. Жизнь преподносит и радости, и испытания. Мои свекор и свекровь ушли из жизни, позже не стало и мужа. Но, слава Аллаху, у меня есть 10 замечательных детей: 5 сыновей и 5 дочерей. Все они нашли своё место в жизни, — рассказывает Назым. — Я чувствую себя счастливой, потому что у меня есть дети и внуки, которые продолжают наш род. Сейчас мне почти 80 лет, и я благодарна Аллаху за то, что живу в окружении своих детей. С малышами я радуюсь, как ребёнок, а с взрослыми веду себя с достоинством и осознанием своего места. Я считаю себя по-настоящему счастливой бабушкой».

Переехав в аул Сазды, Назым устроилась на работу в местную школу учителем русского языка, хоть по специальности и была учителем химии-биологии, она хорошо знала русский язык, так как выросла в русскоязычной среде. Так она проработала 10 лет. В 1981 году её мужа перевели работать ветеринарным врачом в село Шижага, и они переехали туда. Назым продолжила свою педагогическую деятельность и ещё 11 лет преподавала в начальных классах. Сейчас она продолжает жить в Шижага, иногда приезжая в Аральск к сыну.

«Город Арал постепенно меняется. С каждым годом он становится всё лучше, и это не может не радовать. Да, сейчас молодёжи непросто найти работу в самом Арале, но я верю, что впереди их ждут большие перемены. Мы надеемся на молодое поколение и верим, что у них всё получится. Будущее в их руках», — с улыбкой говорит Назым.
«Маған Арал теңізін көру бақыты бұйырды. Ол кездері суда қайықтар мен кемелер әлі болатын, мен мұның бәрін өз көзіммен көрдім. Бүгін теңіз, өкінішке орай, енді жоқ. Бірақ бір күні оның қалпына келетініне шын жүректен сенемін. Өйткені, болашақ жастардың еншісінде, олар теңізді қайтарады деп сенемін», - дейді зейнеткер Назым Сәдуақасова.
Назым Сәдуақасова 1946 жылы балалық және жастық шағы өткен Семей қаласында дүниеге келген. Болашақ күйеуін Семейде кездестірді, ол мал дәрігері мамандығында, ал Назым мұғалімдікте оқыды.
«23 жасымда Аралдың бір жігітіне тұрмысқа шықтым, оның отбасына қосылып, Аралға көшіп келдім. Содан бері жарты ғасыр өтті. Бұл шаңыраққа келгенімде қайын атам, қайын енем, күйеуім және үш қайын сіңілім болды. Өмір қуаныш та, сынақ та әкеледі. Қайын атам мен енем қайтыс болды, кейін күйеуім де өмірден өтті. Бірақ, Аллаға шүкір, 10 керемет балам бар: 5 ұл, 5 қыз. Олардың барлығы өмірден өз орындарын тапты», – дейді Назым. «Мен өзімді бақытты сезінемін, өйткені менің отбасымызды жалғастырып жатқан балаларым мен немерелерім бар». Қазір жасым 80-ге таяп қалды, балаларымның ортасында өмір сүріп жатқаныма Аллаға мың да бір шүкір.
Балалармен бала сияқты қуанамын, ал үлкендермен өзімді абыроймен ұстаймын, өз орнымды сезінемін. Мен өзімді нағыз бақытты әже деп санаймын».

Сазды ауылына көшіп келген Назым жергілікті мектепке орыс тілі мұғалімі болып жұмысқа орналасады, мамандығы химия-биология пәнінің мұғалімі болғанымен, орыс тілді ортада өскендіктен орыс тілін жетік меңгерген. . Ол 10 жыл бойы осылай жұмыс істеді. 1981 жылы күйеуі Шижаға ауылына мал дәрігері болып ауыстырылып, олар сонда көшіп келді.
Назым ұстаздық жолын жалғастырып, тағы 11 жыл бастауыш мектепте сабақ берді. Қазір ол Шижағада тұруын жалғастырып, кейде Аралға баласына қонаққа келеді.

«Арал қаласы бірте-бірте өзгеріп келеді. Жыл сайын ол жақсарып келеді бұл үрдіс әрине қуантады. Иә, қазір жастарға Аралдың өзінде жұмыс табу оңай емес, бірақ мен олардың алдында үлкен өзгерістер күтіп тұрғанына сенемін. Біз өскелең ұрпаққа сенім артып, олардың табысқа жететініне сенеміз. Болашақ солардың қолында», – дейді Назым жымиып.